سلام
پرونده ي پنجمين دوره ي مسابقات رباتيك موش هاي هوشمند تبريز هم بسته شد.
19تا 22 مرداد ماه 1386روزهايي بودند فراموش نشدني با يك دنيا خاطره هاي خوب و بد ،با يه دنيا اضطراب و اشك و خنده ...
جمعه 19 مرداد 1386 – ساعت 9-تبريز-دانشگاه آزاد اسلامي مراسم افتتاحيه:
ما به اختتامیه نرسیدیم .ولی طبق گفته های دیگر شرکت کنندگان مراسم شامل سخنرانی های مختلف پخش فیلمهای مرتبط با رباتیک و اجرای موسیقی بود
.عصر همون روز تو دانشکده ی برق
مرحله ي پيش داوري با يك ساعت و نيم تاخير بر گزار شد.تو سالن هر كسي به يه كاري مشغول يود يه كي باطري شارژ مي كرد.يكي ديگه در حال ساختن پيست بود يه عده هم در گير pwm ها بودندو ....تو اين بين كمبود جا براي نشستن ،آب آشاميدني و گرمي هوا عذاب آور بود.
يه پيست آزمايشي هم گذاشته بودند كه هر كسي مي خواست رباتشو روي اون تست مي كرد.دور پيست هم عده ي زيادي در حال عكس و فيلم گرفتن از ربات ها و صحبت در مورد مشكل اونها بودند.خلاصه جو قشنگي بود.
از دبيرستان فرزانگان اهواز سه تيم تو رشته تعقيب خط ساده و يك تيم هم تو رشته ي تعقيب خط الكترومغناطيسي شركت كرده بودند كه متاسفانه ربات الكترومغناطيسي براي مسابقات آماده نشد.
اولين تيم ما RUMA بودكه مسير رو با يك RESTART طي كردوبعد از اون هم تيم توسن بود كه مسير رو كامل رفت.اما متاسفانه تيم سوم ما يعني كاكتوس كه تا چند ساعت قبل مشكلي نداشت روي پبست به دلیل تمام شدن شارژ باطری ها نتونست مسير رو طي كنه(به قول یکی از بچه های همین تیم چنان بخت ترکان برگشته بود که جا بطری هم مهم گشته بود)واين شايد تلخ ترين خاطره ي ما از اين مسابقات بود.
شنبه20 مرداد حدود ساعت 9.10 جلوي خوابگاه
صبح اون روز در در حالي كه طبق گفته ها، تيم هاي ديگر با ركورد هاي فوق العاده خوبي مثل 9 ثانيه مسير رو طي كرده بودند(ركورد تيم ما سي و خورده اي بود)با كمال نا اميدي خبرنامه رو گرفتيم و با كمال نا باوري متوجه شديم كه اسم دو تيم ما تو ليست 130 تيم راه يافته به مرحله ي بعد بود.تيم توسن اولين تيم بود كه بايد رو پيست ميرفت. (حدود ساعت 9) و وقتي ما خبر نامه رو مي خوانديم شايد كمتر از ربع ساعت تا مسابقه وقت راشتيم.9:10 دقيقه بود كه سرويس اومد.جالب تر اينكه از خوابگاه تا دانشگاه حدود 45 دقيقه راه بود بالاخره به دانشگاه رسیدیم .تیم توسن وقتی وارد سالون شد که در بلندگو اعلام میکردند :تیم توسن به دلیل عدم حضور در کنار پیست حذف شد.اما ما رفتیم و رباتمون رو روی پیست گذاشتیم.و پس از سه بار خطا و startمجدد حذفشدیم البته لازم به ذکر است که پیست مسابقات کثیف بود.خلاصه ما همراه با تشویق تماشاچیان از سالن خارج شدیم که ناگهان چند خبرنگار جلوی ما رو گرفتندو ما در پاسخ به سوالاتشان در باره ی عدم موفقیتمان و کیفیت مسابقات تنها به جمله ی پیستتان کثیف بود اکتفا کردیم(انعکاس نظرات ما هم در خبرنامه ی روز بعد جالب بود حدود 3 بار در قسمت های مختلف این خبرنامه اشاره به نظرات ما شده بود) جالب اینکه بعد از مسابقه ی تیم ما و تیم بعد از ما و اعتراض هردو تیم به مدت20 دقیقه رباتی سر پیست نرفت و پیست رو به طور کامل تمیز کردند بعد از اون هم اسم تیم ما رو دوباره اعلام کردند ولی اجازه ی اجرای دوباره مسابقه رو ندادند !گر.ه rumaهم به روی پیست رفت اما متاسفانه مانند ربات توسن موفق به طی مسیر کامل نشد.
يكشنبه 21 مرداد
تو سالون تربيت بدني مسابقات مرحله ي مقدماتي در حال اجرا بود. ما هم در حال آناليز كردن ربات ها بوديم . مسابقات تعقيب خط ساده به خوبي پيش مي رفت اما رشته ي ميكرو موس و تعقيب خط الكترومغناطيسي .....تا اون موقع فكر مي كنم تنها موشي كه تونسته بود به پنيرش برسه تايسيز به سرپرستي نادر مهرآ از دانشگاه تبريز بود كه اتهامات زيادي هم بهش زده شد .در ادامه قسمتي از خبر نامه رو كه در همين رابطه است بخونيد :
ربات تايسيز همانند نداشت:ربات تايسيز به سرپرستي نادر مهرآ كه در مسابقات مقدماتي ميكروموس موفق به طي مسير شده بود به علت اعتراض تيم هاي رقيب مبني بر فاش شدن مختصات پيست روز دوم نيز بنا به در خواست وي روي پيست رفت .توضيح اينكه قبل از شروع مسابقه تمامي ربات ها را جمع نمودند و سپس پس از پرده برداري از پيست ربات تايسيز روي پيست رفته و توانست بهترين ركورد را به نام خود ثبت كند.
تو رشته ي الكترومغناطيس هم اكثر تيمها به دليل آماده نبودن ربات سر پيست نرفتند تا جايي كه اعلام كردند هر تيمي كه آماده است سر پيست بره. البته اين رشته از مسابقات براي اولين بار بر گزار ميشد و فكر مي كنم حاضر نشدن ربات ها هم به اين علت بود.
پيست ربات هاي جنگجو هم در حال آماده سازي بود.
عصرهم از طرف دانشگاه به كندوان رفتيم.البته در مورد بازديد ها بايد بگم كه با هماهنگي كامل برگزار نشد و حدود 1 ساعت شايد هم بيشتر معطل شديم. طبق گفته ي خبرنامه يكي از بازديد ها هم به علت تعطيل بودن اون مكان (كه نمي دونم كجا بود )لغو شد .
در هر صورت اون روز عصر به كندوان رفتيم كه واقعا جاي ديدني بود.براي اطلاع بيشتر كندوان روستايي در نزديكي تبريز است(حدودا يك ساعت راه بود) تمام خانه هاي اين روستا در دل كوه و با كنده شدن اون به وجود اومده كه منظره ي خيلي قشنگي رو بوجود اورده.چنين منظره اي تنها در سه نقطه ي زمين وجود داره:كندوان،تركيه و آمريكا .
دوشنبه 22 مرداد روز آخر مسابقات
روز آخر مسابقات بود 3روز مثل برق و باد گذشته بود و فكر اينكه قرار بود از مسابقات،جو قشنگي كه داشت و آدم هايي كه هر روز قيافه هاي لبريز از شوق وهيجانشون رو مي ديديم خداحافظي كنيم، همه رو آزار ميداد.
روز آخر روز فينال مسابقات بود. صبح همه اعضاي تيم به دانشگاه و از اونجا به سالون تربيت بدني كه مسابقات در اونجا برگزار ميشد رفتيم و به تماشاي مسابقات و آناليز ربات ها مشغول شديم .مسابقات تو روز آخر به اوج خودش رسيده بود هر تيمي سعي مي كرد بهترين ركورد ممكن رو به نام خودش ثبت كنه.تشويق هاي جالب تيم ها ي مختلف هم هيجان مضاعفي به مسابقات داده بود.استفاده از كمد هاي خراب دانشگاه،طبل هاي بزرگ،شيپورو حتي وصل كردن اسپيكر(speacker)به موبايل و گذاشتن آهنگهاي مدرسه ي موش ها و .....نمونه اي از اين تشويق ها بود.فرياد هاي ياشاسين آذربايجان ،ياشاسين .... (...منظور هر تيميه كه رو پيست بود و ياشاسين به زبان آذري به معناي زنده باد است) هم ازهمه جا شنيده ميشد.
دو تا تيم دبيرستاني اون روز خيلي گل كاشتن . يكي شهيد بهشتي كرمانشاه بود كه تو رشته ي تعغيب خط ساده بود و با استفاده از برنامه ريزي خوب با اينكه نسبت به بقيه تيم ها سن كمتري داشتند اما تو زمان خيلي كمي مسير رو طي كردند(44 ثانيه.رتبه سوم اين رشته مسير رو تو41:42 ثانيه مسير رو طي كرد).اسم اين تيم air wolf بود.
تيم ديگه هم پژوهشسرا مشهد بود كه تو رشته ي ميكروموس خيلي خوب عمل كرد و رتبه ي دوم رو كسب كرد.
ربات تايسيز هم اون روز با وجود ضد تشويق هايي كه بعضي از تيم ها (دليل اين موضوع رو قبلا توضيح داديم) ميكردند تنها رباتي بود كه موفق به طي مسير شد.وقتي كه ربات به وسط پيست رسيد سالون از شدت هيجان و تشويق در حال انفجار بود.
ربات هاي الكترو مغناطيس هم پشت سر هم روي پيست مي رفتند و ركورد جديد مي زدند .يه چيز جالب در باره ي پيست اين رشته اين بود كه پييست در واقع نقشه ي ايران بود و ربات ها بايد دور ايران رو ميزدند .رقابت بين تيم هاي اين رشته به قدري نزديك بود كه بعد از اينكه همه ي ربات ها رو ي پيست رفتند به دليل اختلاف خيلي كمي كه بين زمان سه تيم برتر بود اين سه تيم دوباره ربات هاشون رو روي پيست گذاشتند. سه تيم برتر اين رشته :اتحاد 1 ،اتحاد 2و كاوش گر بودند.تيم هاي اتحاد1و2 واتحادي كه در رشته ي تعغيب خط ساده شركت بودند هر سه از دانشگاه امام حسين بودند كه با دستهاي پر به شهرشون بر گشتند يكي از تيم هاي اونها رتبه ي اول تعغيب خط ساده رو بدست اورد و تيم هاي اتحاد 1و 2 رتبه هاي اول و دوم رشته ي الكترومغناطيس رو كسب كرد
اين قدر مسابقات جالب بود كه كسي دلش نمي اومد براي خوردن ناهار سالون رو ترك كنه.
واما بالاخره بعد از كلي انتظار نوبت به هيجان انگيز ترين و پر طرفدارترين بخش مسابقات يعني جنگ ربات ها رسيد. اين قدر اين رشته از مسابقات طرفدار داشت كه اجازه ورود هر كسي رو براي رفتن به قسمتي از جايگاه تماشاچيان كه روبروي پيست اين مسابقات بود نمي دادند. بعد از اين همه انتظار وتشويق ،ما كه تا حالا جنگ ربات ها رو نديده بوديم، انتظار يك دعواي حسابي و تكه پاره شدن رباتها رو داشتيم واقعا نااميد شديم.متاسفانه تيم ها تو اين قسمت اصلا خوب كار نكرده بودند .اكثر رباتها حتي توانايي بالا رفتن از پيست رو هم نداشتند.بعضي ها هم از پيست بالا مي رفتند اما از طرف ديگه پيست،بدون برخورد با هيچ رباتي و به صورت كاملا صلح آميز از رو زمين مي افتادند.حتي رباتها ي اره دار هم كه با روشن كردن اره هاشون سر و صداي زيادي راه انداختند كار ساز نشدند.البته اين رشته از مسابقات حواشي زيادي هم داشت.بعد ار انجام يك مسابقه در حالي كه هيچ كدام از ربات ها بر خوردي با يكديگر نداشتند داور مسابقات با توجه به قوانين يكي از تيم ها رو برنده اعلام كرد.تيم بازنده هم كه ديد رباتشون زيادي صلح جو بوده و حوصله ي همه رو سر برده تصميم گرفت جبران كنه وجور رباتشون رو بكشه و .... (البته عده اي هم هد ف اين تيم رو از اينكارآموزش رباتشون اعلام كردند).در هرحال تيم بازنده اعتراض شديدي به داور كرده وبعد از اون هم عده اي از افراد مربوط و نا مربوط در كنار پيست تجمع كرده وتماشاچيان هم با سر و صدا زياد روي اعصاب كادر اجرايي مسابقات راه رفته و ... ادامه ي ماجرا .
بهر حال با پي گيري مسؤولين ادامه مسابقات اجرا شد.اما اميد واريم در مسابقات آينده شاهد جنگ رباتها باشيم و نه آدمها .
ما که از این جنگ روبات ها حوصلمان سر رفته بود تصمیم گرفتیم تا برروی پسیت فینال تعقیب خط ساده رباتهایمان را تست کنیمالبته افراد دیگر هم(از جمله یکی از داوران مسابقات) به جمع ما افزوده شدند و شاهد موفقیت سه ربات در طی مسیر کامل فینال بودند. بعد از مسابقات هم از دانشگاه به محل برگزاری نمایشگاه های دائمی كه مراسم اختتاميه در اون برگزار ميشد رفتيم.
اختتاميه هم عالي بود و ترانه هايي كه اجرا ميشد شبي خاطره انگيز رو براي شركت كنندگان ارمغان اورد و باعث شد آخرين ساعاتي كه اين گروه در كنار هم بودند خيلي زيبا باشه و شركت كنندگان هم با خاطره ي خوبي از مسابقات خداحافظي كنند.
بعد ار اون هم به ايل گلي رفتيم(البته از طرف دانشگاه نبود) كه واقعا جاي قشنگي بود .اين پارك در زمان شاه عباس ساخته شده بود و يه در ياچه ي خيلي بزرگ هم در وسط اين پارك بود.اون شب كلي هم پله نوردي كرديم.اگه به تبريز رفتيد توصيه ميكنم حتما به اين پارك زيبا و تاريخي هم سر بزنيد.
روز بعد هم بعد از 4 ساعت معطلي در فردودگاه تبريز بالاخره به سوي شهرمون پرواز كرديم.
همين جا هم از مي خوام از همه كسايي كه به ما كمك كردن كه تو اين مسابقات شركت كنيم
ازجمله مديريت مركز فرزانگان خانم كياني،خانم حاجت زاده كه اگه نبودن رباتيك فرزانگاني هم نبود ،استاد هاي خوبمون آقاي مريدسادات و آقاي دايي نژاد كه از هيچ كمكي براي پيشرفت ما دريغ نكردن و والدين خوبمون تشكر كنم.
همچنين از تمام كادر اجرايي ،مسؤلين دانشگاه ، داوران ، ناظران ،كادر خبر نامه ،آشپزان، مسولين خوابگاه ،مسولين ايستگاه صلواتي و....كه شرايط برگزاري اين مسابقات رو بوجود آوردن تشكر مي كنيم و اميد واريم كه از انتقاد ما ناراحت نشن وبدونن كه تنها هدف ما از اين انتقاد ها كمك به هر چه بهتر بر گزار شدن اين مسابقاته.
